„Tak młodo jak teraz”. Muzyczny hołd dla Magdy Umer w Szczebrzeszynie

Nula Stankiewicz i Janusz Strobel – dzisiejszymi gośćmi Radia Lublin i Grażyny Lutosławskiej prosto ze Szczebrzeszyna, gdzie trwa Festiwal Stolica Języka Polskiego.

CZYTAJ: Tłumaczka Agnieszka Kowaluk: Festiwale literackie są egzystencjalnie ważne

Grażyna Lutosławska: To prawdziwa radość gościć Was w studiu, także dlatego, że uczyniliście nam ten zaszczyt, że przerwaliście próbę przed wieczornym koncertem. Tytuł koncertu „Tak młodo jak teraz” muzyczny hołd pamięci Magdy Umer. „Tak młodo jak teraz”… Znam taką piosenkę.

– Magda ukochała sobie tę piosenkę i śpiewała ją właściwie przez wiele lat. Nagrała ją na płycie swojej duety właśnie z Piotrem Machalicą i z tego tytułu też ta piosenka znajduje się w tym programie – podkreśla Strobel.

– Zaśpiewam ją ja – opowiada Stankiewicz. – Darzę tę płytę i piosenkę ogromnym sentymentem i tę prawdę, którą w niej zawarł Janek Wołek, która brzmi pozornie bardzo banalnie, ale tak to czasem bywa, że największe prawdy brzmią banalnie i nie ma w nich jakichś wielkich, patetycznych nut czy słów. Tak młodo jak teraz już się nigdy nie spotkamy i to ukochanie i umiłowanie życia tej chwili, jaka by ona nie była, jest niezwykle ważną lekcją. Magda bardzo lubiła tę piosenkę, a mnie z kolei jest blisko i do Magdy i do wrażliwości, którą reprezentowała i do piosenek, które kochała, bo piosenki literackie to jest również moja działalność i aktywność zawodowa od kilku już dekad, więc to są takie styczne z Magdą i z tą piosenką, z dzisiejszym koncertem – dodaje.

Blisko Ci do tej wrażliwości, do tego wszystkiego, czyli do czego?

– Do relacji, do relacji z piosenką, do relacji z publicznością, do wartości w piosence, do trwałości tych wartości, do braku mody, która nie jest moim wyznacznikiem wyboru piosenki. Do tego wszystkiego. Do tej publiczności, która potrzebuje słów, mądrych słów, pięknej melodii, żeby się skonfrontować ze sobą, bo to nam dawała Magda. Ona nas zestawiała ze sobą. Ona nas zestawiała ze sobą dzięki piosence właśnie, śpiewała cichutko, nuciła i ta lekcja, którą nam zadawała bardzo nienachalnie i nie tak dosadnie czy patetycznie, z tym zawsze zostawałam po koncercie i to bym chciała też swojej publiczności zostawić. Oczywiście koncert to jest spotkanie widowni z artystą, ale to też jest spotkanie widowni ze sobą i wzajemnie ze sobą, w sensie ludźmi, którzy te widownie tworzą i ze swoim „w głąb”, ze swoimi relacjami, miłościami, tęsknotami, żalami być może i to robi piosenka, literacka piosenka, którą bardzo lubię – mówi Stankiewicz.