Generowanie treści przez sztuczną inteligencję to proces oparty na danych i algorytmach, a my musimy pamiętać, że to tylko narzędzie – mówi gość porannej rozmowy Radia Lublin dr hab. Piotr Celiński z Katedry Teorii Mediów UMCS.
– Ci asystenci, czy te asystentki, których używamy np. dzięki smartfonom, starają się sprawić na nas takie wrażenie, że chcą się zaprzyjaźnić, a zatem, żebyśmy do nich dużo mówili, żebyśmy dużo słuchali tego, co one do nas mówią i żebyśmy generalnie byli z nimi w takim stałym kontakcie. To, że my mamy możliwość korzystania z nich, polega w gruncie rzeczy na tym, że one dowiadują się o nas bardzo wiele i to jest kolejny etap przeszukiwania świata w poszukiwaniu danych, które potem napędzają całe silniki tej sztucznej inteligencji – dodaje ekspert.
Relacja ze sztuczną inteligencją
Dr hab. Piotr Celiński mówił dziś także o nawiązywaniu relacji ze sztuczną inteligencją w dobie samotności. Ekspert przytoczył japoński eksperyment, w którym osobom starszym, przewlekle chorym, leżącym w szpitalu, podarowano lalki wyposażone w sztuczną inteligencję.
– W Japonii mamy generalnie dużo osób starszych i też bardzo duży problem z samotnością społeczną. Ta lalka mówiła do chorej osoby – wyjaśnia doktor. – Mówiła na zasadzie „hej, jak się czujesz, co słychać, może chcesz się czegoś napić? A może przeczytać ci kawałek książki”? I co się okazało? Że pacjenci, którzy leżeli w towarzystwie takich lalek, czuli się znacznie lepiej niż ci, którym tych lalek brakowało. Czyli nawet obecność maszyny, o której wiemy, że jest to maszyną, że jest to uproszczona wersja komputera, ubrana w jakiś kształt lalki, ale pozorująca zachowania ludzkie jest wystarczającym powodem, dla którego ci ludzie czuli się lepiej. To znaczy, że w gruncie rzeczy rozwiązaniem problemu samotności i bliskości nie musi być koniecznie drugi człowiek.
Cała rozmowa w materiale wideo:
RyK / opr. LisA
Fot. Michał Winiarski
