Kryzys jesienią dopadł piłkarki Górnika Łęczna. Zielono-czarne nowy sezon Ekstraligi rozpoczęły od pięciu zwycięstw, lecz od czasu porażki z GKS-em Katowice w pięciu kolejnych spotkaniach odniosły tylko jedną wygraną. Dodatkowo Górniczki pożegnały się z Pucharem Polski, przegrywając ze Ślęzą Wrocław.
O trudach rundy jesiennej z trenerem Górnika Piotrem Mazurkiewiczem rozmawiał Patryk Jakubczak.
Już ponad pół roku minęło od czasu, kiedy powrócił pan na ławkę trenerską Górnika Łęczna. Co przekonało pana do powrotu?
– Wiele czynników się złożyło. Kiedy prezesi zaprosili mnie na rozmowę i zaproponowali mi pracę, chętnie ją przyjąłem. Tym bardziej, że już nie pracowałem w Lubelskim Związku Piłki Nożnej ani w szkole trenerów. Największe sukcesy jako trener odniosłem właśnie w piłce kobiecej, więc dobrze się czuję w tym środowisku.
Dużo się zmieniło w Górniku Łęczna w tym czasie?
– Pięć lat to jest ogromny szmat czasu, jeśli chodzi o organizację i o finanse. Górnik tak jak cała piłka kobieca, zrobił zdecydowanie duży krok do przodu.
Latem zaszła rewolucja kadrowa. Odeszła między innymi Paulina Tomasiak. Była nie do zatrzymania?
– Miała klauzulę odstępnego i Leverkusen wyłożył te pieniążki. Rozumiem Paulinę, bo rozmawialiśmy bardzo długo na ten temat i chce się rozwijać, czyli chce być w trudniejszym środowisku. Choć nie znam trenera, który by chciał tracić swoje gwiazdy.
Mieliśmy jednak kilka fajnych transferów przychodzących, między innymi Małgorzatę Mesjasz, legendę kobiecej reprezentacji.
– Przyszła również Gosia Grec, z którą wcześniej pracowałem w Górniku Łęczna i była współtwórczynią jego sukcesów. Gosia Mesjasz jest piłkarką bardzo doświadczoną, bodajże pięć lat spędziła za granicą, więc bardzo zależało mi na tym transferze i świetnie się wkomponowała w zespół. Jest naprawdę jego liderką.
Czy od władz klubu usłyszał pan oczekiwania, żeby Górnik Łęczna wrócił na szczyt kobiecej piłki nożnej, żeby mistrzostwo wróciło do tego klubu?
– Jako trener sam sobie narzucam bardzo wysokie cele. Oczywiście mam pełno pokory, bo piłka nożna mnie tego nauczyła, ale ja sobie sam narzuciłem taki cel.
Sezon zaczęliście wybitnie. Pięć spotkań, pięć zwycięstw, lider tabeli, ale w pewnym momencie przyszło załamanie. Jakby mógł pan wskazać przyczyny takiego stanu?
– Takiego jednego powodu nigdy nie ma. Wszystkie parametry, jeśli chodzi o monitorowanie, mieliśmy bardzo podobne, jak w sierpniu, czyli w okresie, gdzie strzelaliśmy dużo bramek, wygrywaliśmy mecze. W którymś momencie przestaliśmy być skuteczni. To jest jedna z przyczyn. A kiedy nie strzelasz bramek, to nie wygrywasz meczów. Może trochę szczęścia zabrakło, może trochę determinacji w strzelaniu bramek. Bo też wygrywaliśmy mecze i gdzieś czynnik ludzki zaważył, tracimy bramkę. I tak to się potoczyło. Inne zespoły się wzmocniły, nas analizowały, nauczyły się grać z nami. Naszym zadaniem było budowanie i stwarzanie sobie sytuacji. Robiliśmy to, ale dużo trudniej jest atakować, niż się bronić. Dużo łatwiej jest się bronić i czekać na błędy. Myślę, że nauczyli się, jak grać z Górnikiem, żeby osiągnąć korzystny wynik.
Czyli, jak dobrze rozumiem, mimo tych gorszych wyników w drugiej połowie rundy, atmosfera w szatni się nie pogorszyła?
– Nie. Jest bardzo dobra ekipa, fantastyczna wręcz: Gosia Mesjasz, Gosia Grec, Roksana (Ratajczyk – red.), Klaudia Lefeld. Są to osoby bardzo pozytywne. One doskonale rozumieją. Ale również cierpią. Nie tylko trener cierpi z braku wyników, wręcz przeciwnie. Cały czas powtarzam w szatni, że za wynik odpowiada trener. I tak jest na koniec dnia. Ale one chcą się rozwijać, chcą jeszcze lepiej grać. Zawsze zadają pytanie: dlaczego tak się stało? One również analizują, co można zrobić lepiej. Bardzo dużo o tym rozmawiamy, z czego się bardzo cieszę, bo wiedziałem, że to są świadome piłkarki.
PJ
Fot. GKS Górnik Łęczna – Piłka Nożna Kobiet FB / archiwum
Pliki dźwiękowe
Z Piotrem Mazurkiewiczem rozmawiał Patryk Jakubczak









