Memoriał Edwarda Jankowskiego: Lublinianki na najwyższym stopniu podium

Piłkarki ręczne PGE MKS-u El-Volt Lublin wygrały IV Memoriał Edwarda Jankowskiego Regulaminowy czas finału z KRASOŃ MKS Piotrcovią zakończył się remisem 31:31 Lublinianki wygrały w konkursie rzutów karnych 4:3.

Kibicom przypomniała się skrzydłowa Dagmara Nocuń, z którą Adam Rozwałka rozmawiał po wygranym 46:27 półfinale ze Startem Elbląg. Zawodniczka cieszyła się z udanego powrotu do hali Globus i rzuconych bramek.

– Te bramki bardzo fajnie smakują, tym bardziej, że wygrałyśmy. Dla mnie to był debiut w tym memoriale i bardzo się cieszę, że mogłam pomóc drużynie – stwierdza Dagmara Nocuń.

A jak odnajdujesz się w tym nowym zespole, bo nie da się ukryć, że dużo zmian nastąpiło od czasów, kiedy występowałaś w MKS-ie?

– Super. Nastąpiło trochę zmian, ale bardzo dobrze się czuję w tej drużynie. Kiedy przychodziłam, znałam już od dłuższego czasu parę dziewczyn, a nowe zawodniczki też są naprawdę bardzo fajne, więc w drużynie panuje naprawdę fajna atmosfera – mówi Dagmara Nocuń.

Jakie wnioski po tym pierwszym sprawdzianie? Na pewno atak bardzo dobry, chociaż kilka razy złapała was bramkarka drużyny rywalek, ale nad obroną to wciąż trzeba chyba jeszcze pracować…

– Tak, zrobiłyśmy troszkę błędów w obronie, bramkarki wiele razy nas uratowały. Myślę, że musimy głównie pracować nad obroną – zauważa Dagmara Nocuń.

Jakie są nadzieje związane z przyjściem do MKS-u?

– Mistrzostwo Polski. Może najpierw zaczniemy od Superpucharu Polski, kończąc na mistrzostwie i pucharze – stwierdza Dagmara Nocuń.

A jakie wspomnienia masz z gry za granicą, bo to nie był jeden klub?

– Były to trzy kluby. Mam naprawdę dobre wspomnienia, w każdym klubie czegoś się nauczyłam. W Niemczech grałam przez trzy lata. W Rumunii przez rok w tym w Lidze Mistrzyń. To było kolejne spełnienie marzeń na wyższym poziomie, Czarnogóra też była fajną przygodą, szybko się skończyła, ale naprawdę dobrze wspominam ten czas i niczego nie żałuję – mówi Dagmara Nocuń.

A jak podoba ci się rywalizacja na skrzydle w lubelskim zespole?

– Myślę, że dawno to tak dobrze nie wyglądało, że nie tylko na skrzydle, ale też na każdej pozycji są dwie wyrównane zawodniczki. Jeśli trener robi zmiany, to nie spada jakość na boisku i to jest najfajniejsze – dodaje Dagmara Nocuń.

Na memoriale w roli kibiców nie zabrakło też byłych zawodniczek lubelskiej drużyny, podopiecznych trenera Jankowskiego. Jedną z nich jest Małgorzata Rola: – Pamiętam doskonale bardzo fajną atmosferę, jeżeli chodzi o czasy, kiedy trenerem był Edward Jankowski. Miło bardzo go wspominam, towarzyszył mi przez cały okres mojej kariery w Lublinie. Dużo się od niego nauczyłam, to był naprawdę fachowiec pod każdym względem, także po części zawdzięczam mu poziom, który prezentowałam i to, że mogłam tak fajnie rozwijać swoje umiejętności.

Karierę zakończyłaś kilka lat temu, ale wciąż masz kontakt z piłką ręczną, a to za sprawą bycia trenerką.

– Jestem obecnie trenerką jednej grupy młodzieżowej, juniorki młodsze, no i naszego zaplecza pierwszej ligi AZS UMCS Lublin. W tym roku nie mogę narzekać na brak nowych fajnych zawodniczek. Siedem zawodniczek z SMS-u zasili nasze szeregi, tak, że będę miała cały komplet – 18-19 zawodniczek – do dyspozycji, więc w pełnym wymiarze będziemy trenować i będą wyśmienite warunki do podnoszenia umiejętności. Mam nadzieję, że na tyle uda nam się rozwinąć ich grę, żeby miały szansę wystąpić w pierwszym zespole – dodaje Małgorzata Rola.

– Jest jeszcze sporo do poprawy – przyznaje trener Paweł Tetelewski:

– Najwięcej pracy musimy wykonać w obronie. Za dużo było dziur na środku i na to nie możemy sobie pozwolić. Natomiast w ataku przydarzyło nam się za dużo błędów własnych. Widać, że na komunikację i zgranie potrzeba nam czasu. Powyrzucaliśmy kilka prostych piłek w outy czy w nogi, tak że nad tym trzeba cały czas pracować.