Państwowe Muzeum na Majdanku w Lublinie udostępnia swoje zbiory w wersji cyfrowej. Na stronie internetowej można przeglądać już ok. 300 zeskanowanych obiektów. Wśród nich są dokumenty obozowe, a także fotografie, korespondencja, prywatne dokumenty więźniów. Baza będzie stale rozbudowywana.
O uruchomieniu serwisu Cyfrowy Majdanek opowiedział Polskiej Agencji Prasowej Michał Stanek, kierownik sekcji digitalizacji zbiorów Państwowego Muzeum na Majdanku w Lublinie. – Udostępnienie naszych zbiorów muzealnych w wersji cyfrowej to nowość, dzięki której internauci z całego świata zyskają możliwość przeglądania materiałów historycznych związanych z niemieckim obozem koncentracyjnym KL Lublin oraz obozami zagłady w Bełżcu i Sobiborze – wyjaśnił Stanek.
CZYTAJ: „Postać wyjątkowa”. Muzeum na Majdanku przypomina o Jadwidze Ankiewicz
Baza zawiera na początek około 300 zeskanowanych obiektów. Platforma będzie stale rozbudowywana o kolejne dokumenty i zdjęcia. Docelowo w wersji online będzie można przyjrzeć się także mniej znanym lub niepublikowanych dotąd materiałom.
– Dużą część zdgitalizowanych zbiorów stanowią archiwalia, czyli przede wszystkim akta administracji obozu, np. listy transportowe, kartoteki pieniężne, dokumentacje zgonów, zwolnień z obozu, magazynów mienia ruchomego. To nasz priorytet ze względu na to, że chcemy udostępnić możliwie jak najwięcej nazwisk więźniów, aby ślady po nich można było znaleźć szybko w naszej bazie – opisał kierownik.
Na stronie internetowej można znaleźć też fotografie ze zbiorów muzeum, które posiada m.in. 70 zdjęć z czasów działalności obozu, 600 zdjęć wykonanych po zajęciu obozu przez wojska sowieckie w 1944 r.
Z kolei prezentowane muzealia ukazują różne aspekty życia obozowego więźniów, a także narzędzia terroru. W tej kategorii dostępne cyfrowo są już m.in. lalka ubrana w pasiak, uszyta z oryginalnego materiału z numerem obozowym „1108”. Zobaczyć też można np. blaszkę z numerem więźniarskim ks. Emiliana Kowcza, kubek Waffen SS, pejcz, czapkę więźniarską.
Wśród dokumentów prywatnych więźniów prezentowane są zaś m.in. listy, dowody osobiste, zdjęcia rodzinne, kenkarty, paszporty.
– Każdy obiekt zawiera dokładny opis przedmiotu. To bardzo czasochłonna praca, ale dzięki temu stale powiększamy indeks osobowy z nazwiskami więźniów, który zawiera już ponad 3,6 tys. osób. W przyszłości planujemy pochylić się także nad planami obozu, aktami załogi wartowniczej, dokumentacją PCK i Centralnej Opieki Podziemia – zapowiedział Michał Stanek.
Państwowe Muzeum na Majdanku otrzymało ok. 228 tys. zł dofinansowania z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego na zakup skanera i innego sprzętu do pracowni digitalizacji. Wkład własny wyniósł ok. 80 tys. zł.
Niemiecki, nazistowski obóz koncentracyjny funkcjonował na obrzeżach Lublina od października 1941 r. do lipca 1944 r. Należał do największych i, ze względu na warunki bytowe więźniów, najcięższych obozów, jakie III Rzesza założyła w okupowanej Europie. Więzionych było w nim około 130 tysięcy osób, głównie Żydów, Polaków i Białorusinów. W wyniku chorób i głodu, a także rozstrzeliwań i eksterminacji w komorach gazowych śmierć poniosło blisko 80 tysięcy osób. Ostateczna likwidacja obozu nastąpiła 22 lipca 1944 roku.
Polska Agencja Prasowa / RL / opr. WM
Fot. Magdalena Michalew / archiwum RL
