"Nie zamykajcie porodówki". Nie chcą zmiany w lubelskich szpitalach

Grupa mieszkańców Lublina sprzeciwia się zamknięciu porodówki przy ul. Lubartowskiej 81. Stworzono petycję „Nie zamykajcie porodówki przy Lubartowskiej w Lublinie – w obronie pacjentek i personelu”. Podpisało się pod nią ponad 1100 osób.

CZYTAJ: Nie chcą zamknięcia porodówki. Petycja „w obronie pacjentek i personelu”

Kilka powodów

– Jest kilka powodów, dla których walczymy o tę placówkę – mówi jeden z pomysłodawców petycji Jacek Krajl. – Po pierwsze mój interes w tym to zdrowie, bezpieczeństwo i komfort kobiet rodzących. Czyli nie liczba porodów i dane z tabelek budżetowych, tylko realne warunki porodu, prywatność, jakość opieki i to, czy system jest przygotowany, by udźwignąć obciążenie bez spadku standardu. Po drugie interesuje mnie sens i stabilność pracy położnych. Żeby ich praca nie była sprowadzana do chaotycznych przenosin, gaszenia oddziałów, łatania systemu kosztem cenionej przez pacjentów kadry. Po trzecie interesuje mnie weryfikacja strategii rozwoju placówek medycznych w Lublinie i tego, jak wydawane są publiczne pieniądze. Jeśli inwestujemy w standard i infrastrukturę, a potem wygaszamy kluczowe funkcje, to jako podatnicy, czyli sponsorzy tych działań, a także jako pacjenci, czyli końcowi odbiorcy usług, mamy prawo pytać o logikę takich decyzji.

Ekonomia tego nie wytrzyma

W 2025 roku przy Alei Kraśnickiej było ponad 1200 porodów, a przy Lubartowskiej ponad 550 porodów. Jak tłumaczy dyrektor Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego w Lublinie Piotr Matej, to łącznie mniej niż w 2022 roku w jednym oddziale położniczym przy Alei Kraśnickiej: – Drastyczny spadek liczby urodzeń w przeciągu ostatnich lat – myślę, że obserwowany też w innych miejscach kraju – jednoznacznie wskazuje, że tendencja jest spadkowa. Trendy wskazują na dalszy spadek. Podam tylko przykład, że w grudniu 2025 roku urodziło się w szpitalu przy ulicy Lubartowskiej 30 dzieci, a zatrudnionych jest 60 pań położnych. Zderzenie tych dwóch cyfr powoduje, że ekonomia tego nie wytrzyma.

– W całej Polsce od lat mówimy o ogromnych różnicach między oddziałami, nie tylko w podejściu personelu, ale też w realnych warunkach, w jakich rodzą kobiety – mówi Joanna Gąska, jedna z organizatorek zbierania podpisów pod petycją. – W XXI wieku pokój dla kobiety rodzącej po porodzie z własną łazienką nie powinien być traktowany jako luksus, tylko absolutnie podstawowy standard opieki. I na oddziale przy Lubartowskiej taki standard właśnie jest. Mówimy tu o intymności, o godności kobiety po porodzie, o możliwości normalnego funkcjonowania w pierwszych godzinach z dzieckiem.

– Panie, które dotychczas rodziły, czy te, które potencjalnie mogą rodzić, zapraszamy do lokalizacji Kraśnicka 100, która też ma bardzo dobre warunki. Zarówno jeden, jak i drugi oddział jest wyremontowany, służy pacjentkom w bardzo dobrych, komfortowych warunkach pobytu, wraz z dodatkowymi świadczeniami okołoporodowymi. Jeżeli kobieta przekroczy próg oddziału położniczego w lokalizacji Kraśnicka 100, uważam, że warunki będą takie same, podobne lub może nawet i jeszcze lepsze, bo pamiętajmy, że proces połączenia to też coś więcej, czego nie stracimy, a możemy zainwestować dla kobiet rodzących – stwierdza dyrektor Matej.

Ludzie z powołania

– Na początku lipca rodziłam w oddziale przy ul. Lubartowskiej i wspominam to jako bardzo dobre doświadczenie – opowiada Agata Rząp. – Sale są bardzo dobrze wyposażone, bo dla mam są dostępne rożki, podkłady, nawet ubranka, pieluchy flanelowe. Personel zawsze pomaga, jest naprawdę super empatyczny, taki będący na każde wezwanie. Widać, że są to ludzie z powołania. Panie położne tak poprowadziły poród krok po kroku, dawały jasne wskazówki, pomagały łagodzić ból, że sama nie wiem kiedy udało się urodzić syna. Czułam się zaopiekowana od przyjęcia aż do wypisu.

– Personel oddziału Lubartowskiej jest jednocześnie personelem oddziału przy Kraśnickiej. Każdej z tych osób zostanie zaproponowana praca w lokalizacji Kraśnicka 100 – deklaruje dyrektor Piotr Matej.

Brak logiki?

– To, co dzieje się wokół szpitala na Lubartowskiej, to podręcznikowy przykład braku logiki w zarządzaniu publicznymi pieniędzmi. Najpierw inwestujemy ogromne środki, miliony złotych w nowoczesne sale z łazienkami i wysoki standard, a chwilę później lekką ręką ten oddział likwidujemy, nazywając przenosinami. Robimy to wszystko, wiedząc doskonale, jakie są modele predykcyjne przyrostu demograficznego, wiedząc doskonale o pogłębiającym się niżu demograficznym. Skąd więc w takim razie te inwestycje w porodówkę, która za moment jest przenoszona? – pyta się Jacek Krajl.

– Na tej bazie powstaje 34-łóżkowy oddział chirurgii, tak zwanej jednego dnia. I tutaj mówimy słusznie o zabezpieczeniu panie rodzących, których jest ponad 550 rocznie, ale liczba osób przychodzących na zabiegi operacyjne, w przypadku których jest planowana i już rozpoczęta realizacja, to jest 1,5 tysiąca osób. Z jednej strony mamy panie rodzące, ale z drugiej strony mamy oczekiwania osób, które mają innego rodzaju potrzeby, choćby wykonania prostych podstawowych zabiegów chirurgicznych. To z kolei powoduje odciążenie głównej lokalizacji centralnego traktu operacyjnego przy Alei Kraśnickiej 100 i pełne wykorzystanie trzech sal operacyjnych, które są w lokalizacji Lubartowska 81. Bo do dzisiaj one nie były wykorzystywane w pełni ze względu na liczbę wykonywanych procedur. Stąd wyremontowane pomieszczenia będą nadal służyły pacjentom, ale w innym trybie – odpowiada dyrektor Matej.