"Kawał historii". Królewskie dokumenty na wystawie w lubelskiej bibliotece [ZDJĘCIA]

„Milenium pierwszej koronacji królewskiej w Polsce. Dokumenty królewskie ze zbiorów Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej im. Hieronima Łopacińskiego w Lublinie” to wystawa przedstawiająca rękopisy sygnowane przez władców Polski od 1374 i regentki na tronie Polski. W sumie 15 władców Polski, czterech Jagiellonów i władców elekcyjnych.

– To jest kawał historii – mówi dr Grzegorz Figiel, zastępca dyrektora ds. merytorycznych WBP w Lublinie i kierownik projektu. – Świadczą o tym, ile mieliśmy ważnych ośrodków miejskich na Lubelszczyźnie. To są przywileje targowe, przywileje dotyczące jarmarków, patenty osobowe. Pokazują wielkość naszego regionu w skali kraju.

Wystawa została zorganizowana w ramach obchodów Roku Milenium Koronacji Dwóch Pierwszych Królów Polski w Gnieźnie. Ekspozycję można oglądać w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej im. Hieronima Łopacińskiego przy ul. Narutowicza 4 w Lublinie, do 14 czerwca.

ZOBACZ ZDJĘCIA:

W bibliotece odbyła się również konferencja naukowa „Koronacje polskie: polityka i ceremoniał”. Podczas wydarzenia rozmawiano m.in. o koronacji Bolesława Chrobrego, koronacji Władysława IV Wazy w zapisie diariusza politycznego z pierwszej połowy XVII wieku oraz o uroczystościach koronacyjnych Jana Kazimierza Wazy (1649 r.) w świetle poetyckiej relacji hiszpańskiego dworzanina.

– Należy pochylić się nad dostępnymi źródłami pisanymi, ikonograficznymi i numizmatycznymi – mówi prof. Andrzej Niewiński, który opowiedział o próbie pogodzenia narracji o królewskiej godności Bolesława Chrobrego. – Możliwa koronacja w tysięcznym roku również stawia i naszego Bolesława, i Ottona III właśnie w takim świetle uznania tego aktu koronacyjnego.

– W XV i XVI wieku dynastia Jagiellonów starała się wrócić do monarchii dziedzicznej – mówi prof. Agnieszka Januszek-Sieradzka, która wygłosiła wykład pt. „Dziecko w koronie. Królewskie koronacje Władysława III (1434 r.) i Zygmunta Augusta (1530 r.)”. Jednak sprzeciwiała się temu szlachta. – (I robiła to) naprawdę skutecznie za pomocą dokumentów, które królowie później wystawiali. Jak bardzo była skuteczna, niech świadczy fakt, że takie koronacje nigdy więcej w polskiej historii już się nie powtórzyły.