Orszak Trzech Króli przeszedł ulicami Lublina [ZDJĘCIA, FILM]

[AKTUALIZACJA 13.00] Ulicami wielu polskich miast przeszły lub przechodzą Orszaki Trzech Króli. W Lublinie – jak twierdzą organizatorzy – w przemarszu wzięło udział blisko 5 tysięcy osób.

– Ważne jest dla nas upamiętnienie tego, że Chrystus został ofiarowany do świątyni. To też taka okazja, żeby pokazać, że ten Kościół jest, że żyje – mówią uczestnicy.

– W tym roku szczególnie koncentrujemy się na tym, aby pokazać, że 1000 lat temu miało miejsce koronowanie Bolesława Chrobrego na króla Polski, więc hasłem tegorocznego orszaku jest „Kłaniajcie się, królowie” – mówi Michał Mielnik, główny koordynator Orszaku Trzech Króli z ramienia Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży. – To hasło nawiązujące właśnie do tej koronacji, ale też do przypomnienia sobie o tym, że król Bolesław Chrobry był królem Polski, ale królem z woli bożej.

Orszak Trzech Króli w Lublinie przeszedł spod Archikatedry ulicami: Królewską, Krakowskim Przedmieściem, Świętoduską i Kowalską, a zakończył się na placu Zamkowym. Poprzedziła go msza święta, której przewodniczył metropolita lubelski abp Stanisław Budzik.

W Lublinie pierwszy Orszak ulicami miasta przeszedł w 2012 roku.

[11.07] Z lubelskiej archikatedry po raz kolejny wyrusza Orszak Trzech Króli. Jego uczestnicy przejdą ulicą Królewską, Krakowskim Przedmieściem, Świętoduską i Kowalską na Plac Zamkowy.

– Chcemy pokazać siłę naszej wiary – mówią uczestnicy tegorocznego orszaku. – W orszaku biorą udział wszystkie rodziny, które chcą złożyć hołd Panu i królowi świata. Ważne jest dla nas upamiętnienie tego, że Chrystus został ofiarowany Bogu w świątyni. Też jest to okazja, by pokazać, że ten Kościół jest i żyje.

Tegoroczny orszak odbywa się pod hasłem „Kłaniajcie się Królowie”.

– To bardzo pouczające, bo trzej królowie uczą nas – współczesnych – ogromnej pokory – mówi metropolita lubelski arcybiskup Stanisław Budzik. – Bardzo trudno jest królowi klęknąć przed kimś innym, przyznać rację komuś innemu. Nam też jest trudno, więc słuchajmy drugiego człowieka. Jeżeli się pomyliliśmy, miejmy odwagę to powiedzieć. Bardzo potrzebujemy takiego dialogu.