Naglowek 1

XXV Międzynarodowy Turniej Szachowy o Puchar Lubartowskich Przedsiębiorców – Memoriał R. Czermińskiego.

Ryszard Czermiński – szachowa legenda Lubartowa

Był wybitnym szachistą, nauczycielem i człowiekiem, który swoją pasję przekuwał w sukcesy sportowe oraz pracę z młodszymi pokoleniami. Ryszard Czermiński zapisał się w historii Lubartowa jako jeden z najważniejszych przedstawicieli lokalnego środowiska szachowego, a jego osiągnięcia na arenie ogólnopolskiej przyniosły miastu rozgłos w latach 60. XX wieku.
Ryszard Czermiński urodził się 3 czerwca 1934 roku. Był synem Juliusza Czermińskiego, wieloletniego dyrektora Szkoły Rzemiosł Budowlanych w Lubartowie. Z tą placówką związał również własną drogę zawodową, pracując jako nauczyciel zawodu. W jego życiu szczególne miejsce zajmowały edukacja, sport i szachy – dyscyplina wymagająca nie tylko wiedzy, lecz także cierpliwości, umiejętności przewidywania i konsekwencji w działaniu.
Swoje umiejętności szachowe rozwijał podczas studiów w Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Reprezentując środowisko akademickie, osiągał znaczące wyniki, a jednym z jego sukcesów było zdobycie tytułu akademickiego mistrza Polski. W 1962 roku uzyskał tytuł kandydata na mistrza krajowego. Jego talent znalazł potwierdzenie również w rywalizacji drużynowej na najwyższym szczeblu. W barwach AZS Kraków zdobył srebrny medal drużynowych mistrzostw Polski w 1956 roku, a w 1961 roku sięgnął po medal brązowy.
Jednak szczególne miejsce w jego sportowej biografii zajmują sukcesy związane z Lubartowem i wiejskim ruchem szachowym. W 1966 roku reprezentował drużynę LZS PZGS Lubartów, która zwyciężyła w pierwszym finale centralnym ogólnopolskiego turnieju szachowego o „Złotą Wieżę”. Zawody rozegrano w Warszawie w dniach 6–8 maja. W zwycięskim zespole, obok Czermińskiego, wystąpili Wiesław Jabłoński i Edward Kutnik. Nagrodą za triumf był Puchar Związku Młodzieży Wiejskiej.
Sukces ten stał się początkiem wyjątkowego okresu w historii lubartowskich szachów. W 1967 roku drużyna zajęła drugie miejsce w turnieju o „Złotą Wieżę” rozegranym w Malborku, a rok później zdobyła trzecie miejsce w Żaganiu. Trzy kolejne lata medalowych występów potwierdziły, że Lubartów należał wówczas do czołowych ośrodków wiejskiego ruchu szachowego w Polsce. Ryszard Czermiński był jednym z zawodników, którzy współtworzyli tę historię.
Jego dorobek obejmował także sukcesy indywidualne. Zdobył tytuł mistrza województwa lubelskiego, a w 1967 roku zajął dzielone drugie miejsce w turnieju B imprezy PKWN w Lublinie. W 1968 roku wywalczył dzielone trzecie miejsce w otwartym turnieju PKWN. Były to osiągnięcia, które świadczyły o jego wysokich umiejętnościach i ugruntowanej pozycji w krajowym środowisku szachowym.
Szczególnie wymownym świadectwem znaczenia zwycięstwa w 1966 roku są słowa samego zawodnika, przytoczone w publikacji Krajowego Zrzeszenia LZS poświęconej historii turnieju o „Złotą Wieżę”. Czermiński wspominał: „Puchar ZMW to najcenniejszy sukces w mojej szachowej karierze”. W tej samej wypowiedzi podkreślał również wagę zdobycia tytułu mistrza województwa lubelskiego. Jego słowa pokazują, jak ważne były dla niego zarówno sukces drużynowy, jak i indywidualne osiągnięcia.
Ryszard Czermiński nie ograniczał swojej aktywności do udziału w turniejach. Był związany z lokalnym środowiskiem edukacyjnym i szachowym, a swoją wiedzą dzielił się z młodszymi adeptami królewskiej gry. Współtworzył również dorobek piśmienniczy dotyczący historii tej dyscypliny. W publikacji „Lubartów i Ziemia Lubartowska” znalazł się „Zarys historii lubartowskich szachów”, którego współautorami byli Ryszard Czermiński i Piotr Opolski. Opracowanie to stanowi ważny ślad jego zaangażowania w dokumentowanie tradycji szachowych regionu.
Pamięć o jego działalności przetrwała także dzięki turniejom organizowanym w Lubartowie. Jego nazwisko nosi Memoriał Ryszarda Czermińskiego, rozgrywany w ramach Ogólnopolskiego Turnieju Szachowego o Puchar Lubartowskiej Spółdzielczości. To forma upamiętnienia człowieka, którego życie i osiągnięcia stały się częścią sportowego dziedzictwa miasta.
Ryszard Czermiński zmarł 6 listopada 2004 roku. Pozostawił po sobie nie tylko imponujący dorobek turniejowy, lecz także trwały ślad w historii lubartowskich szachów. Medale mistrzostw Polski, triumf w pierwszym finale centralnym „Złotej Wieży”, trzy kolejne lata medalowych występów lubartowskiej drużyny oraz działalność pedagogiczna sprawiają, że jego postać zasługuje na szczególne miejsce w pamięci lokalnej społeczności.
Historia Ryszarda Czermińskiego przypomina, że sportowe sukcesy budują nie tylko indywidualną karierę zawodnika. Mogą również integrować środowisko, inspirować kolejne pokolenia i stawać się częścią tożsamości miasta. W przypadku Lubartowa szachowa droga Czermińskiego pozostaje ważnym rozdziałem historii lokalnego sportu – rozdziałem, który warto przypominać i przekazywać dalej.
  • 00

    dni

  • 00

    godzin

  • 00

    minut

  • 00

    sekund

Data
lis 21 2026
Czas
10:00 - 17:30
Kategorie
Przejdź do treści