Oddychał połową jednego płuca przez całą operację. Doświadczenie medyków z Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego nr 4 w Lublinie i wyjątkowa kondycja 71-letniego pacjenta pozwoliły przeprowadzić niezwykle rzadki zabieg robotycznej lobektomii, czyli małoinwazyjnej operacji chirurgicznej. Pacjent nie miał już połowy lewego płuca, bo 10 lat wcześniej płat został wycięty ze względu na zajęcie przez nowotwór, a teraz choroba pojawiła się na płacie prawym. Pacjent był żołnierzem formacji powietrznodesantowych, a jego organizm przez wiele lat był przystosowany do ekstremalnych wyzwań.
Do dziś pan Czesław Dziaduch czynnie uprawia sport.
– Nie minęła noc, a ja już rano wstałem i poszedłem normalnie, chodzę i funkcjonuję. Jestem trochę zaskoczony, że to tak szybko się odbyło, bo ja mam dolny płat lewego płuca obcięty. Był problem, czy ja się w ogóle obudzę, czy da się to znieczulić, jak to pani doktor anestezjolog określiła, czy mnie da się radę przewentylować, przeczyścić, żeby zabieg mógł przebiec spokojnie. Udało się, że przebiegło spokojnie, tak jak pani widzi. Siedzę tu.
– Użyliśmy robota Da Vinci, zabieg przebiegał sprawnie, nie było żadnych powikłań – wyjaśnia dr hab. Paweł Rybojad, chirurg klatki piersiowej w Uniwersyteckim Szpitalu Klinicznym nr 4. – Z naszej strony sprawność działań i użycie robota, który pozwolił na precyzyjne preparowanie tkanek i dokładny wgląd w struktury naczyniowe oraz sprawne zaopatrzenie tych struktur, pozwoliły również na to, żeby zabieg trwał jak najkrócej. Chodziło o to, żeby pacjent jak najkrócej był wentylowany jednym płatem, tak, żeby mógł przetrwać zabieg operacyjny.
Kondycja byłego komandosa zaprocentowała
71-letni pan Czesław przez lata uprawiał sport, służył w wojskach powietrznodesantowych i pracował fizycznie. Aktywność utrzymywał również w późniejszym wieku, co pomogło mu zachować wydolność oddechową mimo wcześniejszej poważnej operacji.
– Zdecydowaliśmy się na taki zabieg, dlatego, że z punktu widzenia onkologicznego jest to najkorzystniejsze rozwiązanie dla pacjenta – uważa dr Robert Chudzik z klinicznego oddziału chirurgii klatki piersiowej Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego nr 4 w Lublinie. – Szczególnie, że około tylko 15-20% pacjentów w Polsce udaje się znaleźć w tym stadium zaawansowania, pozwalającym na takie leczenie. Na początku wykonywaliśmy dodatkowe badania jego czynności oddechowej, jego wydolności oddechowej. Dopiero z tymi badaniami była możliwość kwalifikacji. Kiedy zobaczyłem te wyniki, byłem bardzo pozytywnie zaskoczony, nie spodziewałem się tak dobrych wyników. Pacjent przyznał się, że w młodości był komandosem, co zaprocentowało ewidentnie jego kondycją fizyczną w obecnym jego wieku.
CZYTAJ: Medycyna i nauka. Lubelskie badania na światowym poziomie
– Uprawianie sportu – od piłki nożnej, przez bieganie, później służbę w wojskach powietrznodesantowych, które wciągnęły mnie w tę dyscyplinę, ćwiczenia i aktywność fizyczną. Do tego dochodziła praca na budowach, szczególnie na wysokościach. Oczywiście ostatnio już nie, ale nadal uprawiam bardzo dużo sportu: jeżdżę na rowerze, ćwiczę gimnastykę, często latam z kolegą na motolotni. Po prostu utrzymuję kondycję fizyczną i psychiczną przede wszystkim – mówi pan Czesław.
– U tego pacjenta wydolność płuc była bardzo duża, pomimo tego, że przeszedł już tak ciężką operację, czyli operację usunięcia połowy lewego płuca wcześniej – mówi dr hab. Paweł Rybojad. – Natomiast dzięki ćwiczeniom, dzięki prozdrowotnemu trybowi życia pacjent był w stanie doprowadzić wydolność swoich płuc do właściwie takiego stanu, jakby tej operacji wcześniej w ogóle nie miał robionej.
– Takich zabiegów na świecie wykonuje się bardzo mało – zaznacza dr Robert Chudzik. – Obawialiśmy się w dużej mierze tego okresu w trakcie zabiegu, gdzie operując robotem Da Vinci, wytwarzaliśmy nadciśnienie po stronie operowanej, gdzie pacjent był wentylowany przez cały zabieg tylko i wyłącznie tym jednym płatem. Tutaj główne podziękowania należą się naszemu zespołowi anestezjologicznemu, bo bez tego takiego wsparcia w trakcie zabiegu nie bylibyśmy w stanie tego wykonać. A to jest sytuacja, która w naszej literaturze medycznej zdarza się rzadko, żeby pacjent wytrzymywał cały zabieg operacyjny na jednym płacie.
CZYTAJ: Każdy oddech to zwycięstwo. O trudnej drodze wcześniaków i ich rodziców [ZDJĘCIA]
– Nie mam problemu z chodzeniem, z przekręcaniem się. Gdyby nie rana, to w tej chwili wsiadłbym na rower i jechał. Nie telefon, nie laptop, tylko rower, rower i jeszcze raz rower – mówi z entuzjazmem pan Czesław.
Zdrowy człowiek oddycha pięcioma płatami płuc – trzema w płucu prawym i dwoma w lewym. W wypadku tej operacji lekarze podjęli ryzyko wentylacji pacjenta tylko jednym płatem, który dodatkowo podlegał uciskowi poprzez dwutlenek węgla podawany pod ciśnieniem do klatki piersiowej na potrzeby pracy robota.
RyK / opr. LisA
Fot. Uniwersytecki Szpital Kliniczny Nr 4 w Lublinie FB
