Benedyktyńska praca w areszcie śledczym. Osadzeni jak średniowieczni mnisi [ZDJĘCIA]

Osadzeni z Aresztu Śledczego w Lublinie przepisują już drugi egzemplarz Biblii. Chodzi zarówno o Nowy jak i Stary Testament. To pierwszy tego typu projekt w województwie lubelskim i najprawdopodobniej w Polsce.

Pierwsza wersja Biblii miała około 3 tysięcy stron i przepisywało ją około osiemdziesięciu osób.

– Księgi Syracha, cierpliwość i opanowanie siebie. „Niesłuszny gniew nie może być usprawiedliwiony, przebranie wiary w gniewie jest jej upadkiem. Cierpliwy do czasu dozna przykrości, ale później radość dla niego zakwitnie”. Mam na imię Dorota, jestem osadzona w areszcie śledczym w Lublinie i tutaj właśnie jest napisane, że w momencie, kiedy będziemy cierpliwi, mimo że dostajemy jakieś życiowe przykrości, to później mamy szansę na tę radość. I myślę, że nie możemy się skupiać na tym, że jest źle i że nie możemy nic zrobić, bo w każdej sytuacji możemy zrobić wiele. Tylko po prostu trzeba zaangażowania i chęci.

– Kiedy człowiek pisze, wtedy głębiej tekst zauważa, wtedy więcej jego myślenia jest zaangażowane – uważa ks. Grzegorz Draus, kapelan Aresztu Śledczego w Lublinie. – Trzecie, jest to pewnego sposób propaganda Biblii. Słowo Boże, słyszane naprawdę, człowieka przemienia i pomaga. I my możemy czytać siebie w tym słowie, widzieć siebie, swoje życie w tym słowie. Niektórzy przepisywali kilka ksiąg, niektórzy tylko kilka kartek. Dużo ozdabiali, robili więcej rysunków, mniej. Istotnie, niektórzy wzięli kartki, ale później nie oddawali, nie pisali albo dawali puste kartki. Mówili „dla mnie to za trudne jest”. Ale wielu przynosiło i stąd mieliśmy czasami niektórych ksiąg już po dwa egzemplarze. Widać, że jest około połowy już drugiej Biblii. Myślę, że w przeciągu miesiąca już może być. Co jest ciekawe, wielu z tych, którzy już przepisywali, pytali, czy można jeszcze?

POSŁUCHAJ REPORTAŻU:

Katarzyna Michalak „Wolność Barabasza”

– Ja tutaj piszę teraz listy świętego Pawła, Piotra. Sprawa będzie na pewno rozwojowa. Udało mi się przepisać bodajże siedem ksiąg z Pisma Świętego. Myślę, że spokojnie około 100 stron. Bardzo dużo, aczkolwiek to też dało mi takie odciągnięcie się od sytuacji, w której się znajduje, czyli nie myślałam o tych swoich sprawach, o tych swoich problemach, tylko po prostu zajęłam się przepisywaniem. Tu zmagamy się z wieloma problemami. To takie słowa z Pisma Świętego dają nam jakieś pocieszenie i psychologicznie nas dużo podbudowuje.

– Resocjalizacja to jest zmiana – tłumaczy major Anna Szyszka, rzecznik prasowy Aresztu Śledczego w Lublinie. – Zmiana, której musi chcieć osadzony. My nie jesteśmy w stanie tej zmiany zrobić na siłę u tej drugiej osoby. Więc resocjalizacja w tym jest ogromna, bo oni doświadczają takiej sprawczości. Sprawczość daje nam nadzieję na to, że jesteśmy w stanie dokonać zmiany. I tak jak czasami osadzeni mówią: to, że ja wytrwałem, to że dałem radę coś zrobić, to też daje im nadzieję na to, że dadzą radę zmienić swoje życie na tyle, żeby nie trafiać do jednostek penitencjarnych, żeby wytrwać zgodnie z prawem i z porządkiem prawnym, z zasadami współżycia społecznego. Zmienić trochę swój sposób myślenia. Tutaj się udało, to w życiu też mi się uda.

Drugi egzemplarz Biblii przepisany przez osadzony będzie gotowy najprawdopodobniej za miesiąc. Zarówno pierwszy jak i drugi egzemplarz Biblii będzie służył więźniom podczas mszy świętych w kaplicy.