Cztery złote medale, nagrody specjalne oraz Grand Prix i tytuł „Best International Innovation” trafiły do Politechniki Lubelskiej. Wynalazki naukowców uczelni zostały docenione na międzynarodowych targach w Indiach.
Złoty medal i Grand Prix trafiły do zespołu profesora Tomasza Garbacza. Również złoty medal i India Special Award zdobyły urządzenie do formowania wyrobów opracowane przez profesora Tomasza Klepkę i jego zespół.
– Te wyróżnienia dostaliśmy na międzynarodowej wystawie India International Innovation & Invention Expo INEX 2025 w Margao – mówią w rozmowie z Eweliną Kwaśniewską profesorowie Garbacz i Klepka. – To międzynarodowa wystawa, która jest coroczną wystawą innowacyjnych rozwiązań w Indiach, w stanie Goa. W tym roku była jej 10. edycja. Z Politechniki Lubelskiej uczestniczyły w niej cztery osoby: trzy z Wydziału Mechanicznego i jedna z Wydziału Matematyki i Informatyki Technicznej.
Co dokładnie wynaleźliście? Czym możemy się pochwalić jako Lublin, jako Politechnika Lubelska?
– Może zacznę od swojego wynalazku, pod tytułem „Sposób wytwarzania biodegradowalnej kompozycji polimerowej”. Zaprezentowałem tam składy kompozycji opartych o dwa tworzywa biodegradowalne, które są obecnie dostępne na rynku, jest to polilaktyd oraz polihydroksymaślan. Stworzyliśmy kompozycje z tych dwóch materiałów. Ale główna różnica to dodatki substancji. W naszym przypadku były to napełniacze pochodzenia roślinnego. Dodawaliśmy na przykład włókna lnu, proszek z fusów kawy, co w efekcie powoduje, że te kompozycje biodegradowalne mają swój efektywny wygląd. Czyli mamy produkty, które z jednej strony mają wygląd wyrobów drewnianych, z drugiej strony są lekkie, bo mają strukturę pianki. Z trzeciej są wyrobami biodegradowalnymi, czyli takimi, które po określonym cyklu życia ulegają rozkładowi – wyjaśnia profesor Tomasz Klepka.
Czemu to ma służyć?
– Tego typu rozwiązanie jest innowacyjne na dwóch poziomach. Pierwszy to biodegradacja. Nieważne, co wyprodukujemy, czy będzie to pojemnik, czy będzie to wyrób wytworzony metodą druku 3D, chcemy, żeby ten wyrób po jakimś czasie życia uległ degradacji biologicznej. I to właśnie tego typu kompozycja nam zapewnia. Z drugiej strony mamy nowoczesny wygląd. Nie jest to wygląd klasycznego tworzywa sztucznego, mającego jednolity kolor, tylko takiej jakby mieszanki roślinnej. Jeśli zawiera na przykład proszek kawy, mamy wtedy taki brąz. Czy też na przykład wyrób o kolorze takim jasno brązowym, ale z widocznymi zabarwieniami włókien roślinnych. To jest właśnie ten efekt drugi, czyli wizualny. Mamy wyroby, które są wizualnie ładniejsze od klasycznych produktów z tworzyw sztucznych – dopowiada profesor Tomasz Klepka.
– Elementem, z którym pojechałem do Indii, jest urządzenie do formowania. Na końcówkę dyszy drukarki 3D mocuje się nasze rozwiązanie konstrukcyjne, które z jednej strony zapewnia poprawę procesu tworzenia warstwy i kolejnej warstwy, poprzez docisk w trzech osiach walcami. Nadaje się to do dużych gabarytów, na przykład do drukowania z polimerobetonów lub z cementów specjalnych na przykład domów. Poszczególne warstwy nakładane jedna na drugą mają pewne wady przy technologii addytywnej, więc dodatkowe urządzenie, które wymyśliliśmy wspólnie z moimi doktorantami Łukaszem Garbaczem i Filipem Longwicem, poprawia strukturę budowanej ściany, wzmacnia jej wytrzymałość mechaniczną, poprawia chłodzenie, a poprzez to pozwala zapewnić mniejsze zużycie energii przy efektywnym uzyskaniu odpowiedniej wytrzymałości ścianki dużego gabarytu wydruku. To rozwiązanie nowe, na które wcześniej jeszcze nikt nie wpadł – wyjaśnia profesor Tomasz Garbacz.
Zdarza się także pracujecie nad czymś innym, a przy okazji wpadacie na świetny pomysł?
– Bardzo często jest tak, że mamy superpomysł. Wiemy, że jest naprawdę innowacyjny, składamy zgłoszenia patentowe i przychodzi po roku informacja, że w tym samym czasie podobne rozwiązanie zgłosiła jakaś firma chińska. Ale jest też w drugą stronę, że przy niektórych pomysłach wychodzą inne. Pomysł z kompozycjami biodegradowalnymi narodził się, kiedy prowadziliśmy pracę z kompozycjami, ale z napełniaczami mineralnymi – dodaje profesor Tomasz Klepka.
Czyli spodziewamy się, że za jakiś czas wasze rozwiązania będą na rynku?
– Mamy nadzieję, że zainteresujemy przemysł, ponieważ to są rozwiązania gotowe do wdrożeń. Zapraszamy na różnego rodzaju spotkania naukowe, na konferencje, żeby przedsiębiorcy zobaczyli na żywo jak to działa. Mamy to w wersji prototypowej, możemy dotknąć, zobaczyć, zmierzyć, zbadać, porozmawiać, zmodyfikować pod specjalne potrzeby konkretnego przedsiębiorstwa. Taka jest nasza rola, żeby ze społeczeństwem i dla społeczeństwa pracować nad nowymi rozwiązaniami – dopowiada profesor Tomasz Garbacz.
Lubelscy naukowcy okazali się jednymi z największych triumfatorów jubileuszowej, dziesiątej edycji targów, spośród ponad 240 uczestników.
Złoty medal i tytuł „Best International Innovation” otrzymał „Wyzwalacz krystalizacji zasobnika ciepła utajonego, zwłaszcza stosowanego do podgrzewacza parownika gazu LPG autorstwa” dr. inż. Michała Jana Gęcy z Politechniki Lubelskich . Urządzenie służy do zainicjowania procesu krystalizacji (przemiany cieczy w ciało stałe) i w efekcie wygenerowania energii cieplnej.
Złoty medal i nagrodę specjalną otrzymał wynalazek „Sposób diagnostyki elektrycznego modułu hamulca postojowego” autorstwa doktorów inżynierów: Bartłomieja Ambrożkiewicza i Łukasza Wójcika, również z Politechniki Lubelskiej. Rozwiązanie pozwala szybko wykryć uszkodzenia wewnątrz modułu elektrycznego hamulca postojowego bez konieczności jego rozbierania.
EwKa / opr. AKos
Fot. Politechnika Lubelska / z archiwum prywatnego profesorów Klepki i Garbacza
Pliki dźwiękowe
Naukowcy z Politechniki Lubelskiej triumfują
