Jest ważnym partnerem w dialogu społecznym i gospodarczym. Organizacja współpracuje nie tylko z przedsiębiorcami, ale również ze związkami zawodowymi, przedstawicielami samorządu oraz administracji rządowej, uczestnicząc w rozmowach o warunkach prowadzenia działalności gospodarczej, rynku pracy i przyszłości Lubelszczyzny.
Budowanie dobrych relacji, poszukiwanie kompromisów i tworzenie przestrzeni do wymiany doświadczeń to istotne elementy tej działalności. Pracodawcy Lubelszczyzny „Lewiatan” świętują 25 lat swojej działalności. Z prezesem organizacji Dariuszem Jodłowskim rozmawiał Wojciech Brakowiecki.
Wojciech Brakowiecki: Panie prezesie, 25 lat. Nie chcę powiedzieć, że minęło jak jeden dzień, ale przez te 25 lat to pewnie sporo się zmieniło.
Dariusz Jodłowski: Też dotąd sobie nie uświadamiałem przez kolejne miesiące i lata, że zbliżamy się już do ćwierćwiecza tej działalności. Ale rzeczywiście jest to data, przy której się trzeba zatrzymać i zastanowić, co się udało uzyskać, osiągnąć i co dalej robić. Muszę tutaj z taką nieskromnością stwierdzić, że jednak to, co się działo przez 25 lat, to był organiczny rozwój i doprowadziliśmy razem z zespołem, którym zarządzam, do bardzo istotnej zmiany, jeżeli chodzi o funkcjonowanie takiej organizacji. Zupełnie innego poziomu obecności wśród przedsiębiorców i w ich świadomości.
WB: Świetnie, bo ćwierć wieku temu nawet nie byliśmy w Unii Europejskiej.
DJ: Też ta nasza aktywność troszkę inaczej wyglądała na początku, kiedy mieliśmy wejść do Unii Europejskiej, kiedy transformacja raczkowała, a zupełnie inaczej musi wyglądać nasze funkcjonowanie dzisiaj, kiedy już żeśmy się utrwalili w tej Unii Europejskiej. Nasi przedsiębiorcy skutecznie konkurują z przedsiębiorcami z Europy i ze świata.
WB: Mówicie i bardzo często lewiatan podkreśla to w swoim stanowisku, że jesteście organizacją reprezentatywną.
DJ: Jest to istotny element, chociaż bywa tak, że słuchacze traktują to jako bardzo nudny temat. Nie jest to nudny temat, ponieważ bardzo często wśród przedsiębiorców wybrzmiewa coś takiego jak sprawczość. Dziwią się, że jako przedsiębiorcy, jako ci, którzy w największym stopniu utrzymują z płaconych podatków funkcjonowanie tego państwa, mają taki mały wpływ na to, co się dzieje. Powtarzam wielokrotnie i my w Konfederacji Lewiatan powtarzamy przedsiębiorcom, że ta sprawczość zależy od tego, jak dużo szabel mamy po swojej stronie. Jeżeli będziemy organizacjami, które zrzeszają wielu przedsiębiorców, to nasz wpływ na to, co się dzieje dookoła będzie większy. Ta reprezentatywność polega na tym, że są ustawowo określone w ustawie o Radzie Dialogu Społecznego parametry, jakie musi spełniać organizacja pracobiorców, czyli związków zawodowych i organizacja pracodawców, żeby miała w nazwie tę reprezentatywność, żeby była reprezentatywna. Ustawodawcy chodzi o to, żeby te organizacje były na tyle silne, duże, miały swoje struktury we wszystkich regionach Polski i w podstawowych działach gospodarki, branżowe struktury, żeby ich głos był bardziej wyważony. Żeby to nie było lobowanie za jakąś jedną grupą przedsiębiorców czy za jakimś wąskim, partykularnym interesem kogoś, kto sobie założy organizację po to, żeby przepchnąć jakąś ustawę, tylko żeby to był wyważony głos. I to jest ta cecha reprezentatywności, że jest to taki uśredniony głos całego środowiska. Zarówno uśredniony branżowo, jak i jeżeli chodzi o wielkość i strukturę firm. U nas zrzeszamy zarówno małe mikrofirmy, średnie, jak i duże firmy.
Cała rozmowa w materiale wideo:
WB: Dobrze, że wspomniał pan o Radzie Dialogu Społecznego. Wojewódzka Rada Dialogu Społecznego to jest ta płaszczyzna, gdzie właśnie pracodawcy spotykają się ze związkowcami, ze stroną rządową po to, aby najistotniejsze tematy przedyskutować.
DJ: Przez te lata przecież z oponentami, bo związki zawodowe z zasady są po drugiej stronie niż przedsiębiorcy. Nauczyliśmy się naprawdę dialogu. Ten dialog jest konstruktywny i powstają naprawdę stanowiska, z których jesteśmy bardzo dumni, że żeśmy sobie do oczu na tyle nie skakali, że potrafiliśmy znaleźć konsensus. I tutaj politycy by się mogli od nas uczyć. Również dla takiego przeciętnego radiosłuchacza chciałbym, żeby dotarła taka informacja, że oczywiście, że tam na co dzień, czy my się zbieramy mniej więcej raz na miesiąc, nie zajmujemy się rzeczami, które dotyczą każdego w tym województwie, ale zajmujemy się sprawami, które wybuchają jako dramat dla poszczególnych na przykład zakładów pracy. I my zajmujemy się właśnie takimi konfliktami w przestrzeni społeczno-gospodarczej, które wybuchają i my jesteśmy taką instytucją profilaktyczną, żeby te problemy nie wyciekły, żeby tych ludzi ratować, jeżeli są likwidowane miejsca pracy, jeżeli są jakieś trudne sytuacje w przedsiębiorstwie.
WB: Dla wielu osób przysłuchujących się tej naszej rozmowie albo obserwujących całą sytuację pomiędzy pracodawcami a związkami zawodowymi, nie brakuje tez czy opinii, że to są dwa różne światy i one spotkać się nie mogą z samej natury rzeczy. Pan mówi o konstruktywnym dialogu, pewnie nierzadko trudnym dialogu, ale jednak to co pan powiedział dowodzi temu, że to porozumienie i wypracowanie jednego stanowiska wspólnego, spotkania się może w połowie drogi jest możliwe.
DJ: Panie redaktorze, ja się często nad tym zastanawiałem i to jest przywoływany temat również na tych spotkaniach naszych w RDSU, o tę jakość dialogu i osiąganie tego konsensusu. I wydaje mi się, że właśnie dlatego, że działamy w ciszy, nie działamy przed kamerami, to nikomu nie przychodzi do głowy, żeby robić to dla poklasku. Tam jest autentyczna chęć poprawy jakości życia naszych współobywateli. I czy to jest szef związków zawodowych czy szef organizacji pracodawców, to my mamy wspólny interes. Nawet jeżeli ten człowiek pracuje u mnie, to rozumie, że nie może stawiać żądań, które rozłożą mu pracodawcę, z którego on żyje czy zakład pracy, z którego on żyje. Jeżeli się to rozumie, to nasz interes jest wspólny. Ale jeżeli zaczynamy myśleć kategoriami politycznymi, wkraczamy i obserwujemy, co robią politycy, to oni często być może w kuluarach mają tak samo zdroworozsądkowe zdanie jak my. Natomiast niestety polityka się rządzi innymi prawami.
WB: To jeszcze o tej polityce, panie prezesie, bo w koncepcji gospodarki liberalnej jest teza, że najlepiej by było, gdyby rządzący do przedsiębiorców się w ogóle nie wtrącali.
DJ: To jest znana teza i często słyszymy o politykach, którzy mówią kolokwialnie, że „zrobią nam przedsiębiorcom dobrze”, to mówimy, że najlepiej nam zrobić, jak nic nie będziecie robili. Chociażby dotyczy to przestrzeni prawa podatkowego, prawa gospodarczego. Zasadą, do której się odwołujemy, to jest taka, że prawo gospodarcze i podatkowe powinno być bardzo rzadko zmienione. Każdy z nas, przedsiębiorców, podejmując jakieś ryzyko gospodarcze i ryzyko inwestycji, wydaje swoje pieniądze, często prywatne. Często zadłuża siebie, podpisuje cyrografy na swój dom, w którym mieszka, zadłuża go w banku, licząc, że będzie płacił podatki, o jakich wie na dzień dzisiejszy. Nie wie, co strzeli do głowy każdemu, kto przyjdzie potem i potem się te konstrukcje mogą zawalić ze szkodą dla nas wszystkich.
WB: Gratuluję tych 25 lat, a co za 25?
DJ: 25 lat temu sobie nie zdawałem sprawy, w którym miejscu dzisiaj będziemy i nie wiedziałem, że będziemy żyli w tak ciekawych czasach. Życzę sobie, żeby one nie były aż tak ciekawe, jak dzisiaj są, żeby były wręcz nudne, jeżeli chodzi o gospodarkę. Ale żebyśmy jako przedsiębiorcy funkcjonowali w środowisku, w którym i my i nasi pracownicy będziemy mówili bardziej tym samym głosem niż dzisiaj, bo dzisiaj próbuje się nas skłócić.
WB: Bo obie te grupy bez siebie sobie nie poradzą.
DJ: Raz, że sobie nie poradzą, ale niestety też podlegamy naciskom politycznym i często widzę, że politykom bardzo zależy, żeby skłócić te dwie grupy.
WB: Dariusz Jodłowski, prezes Pracodawców Lubelszczyzny „Lewiatan”. Bardzo panu dziękuję.
DJ: Dziękuję również, panie redaktorze. Dziękuję państwu.
WB / opr. PrzeG
Fot. RL
