Działacze lewicy uczcili powstanie w 1918 roku w Lublinie Tymczasowego Rządu Ludowego. Kwiaty złożono pod tablicą pamiątkową działacza ruchu socjalistycznego, Andrzeja Struga.
– Tymczasowy rząd ludowy choć działał krótko stworzył bardzo ważny manifest – mówi przewodniczący Nowej Lewicy w Lublinie, Piotr Zawrotniak. – Manifest był dokumentem bardzo wysokiej rangi. Jak na tamte czasy bardzo nowatorskim, ponieważ przewidywał równouprawnienie płci, ośmiogodzinny dzień pracy. Również prawo do ziemi bezrolnych mieszkańców wsi. Rząd funkcjonował króciutko, ale był pierwszym zalążkiem polskiej władzy na ziemiach polskich po 123 latach zaborów.
CZYTAJ: Czy reset konstytucyjny jest możliwy? Dyskusja polityków w studiu Radia Lublin
W południe kwiaty w tym miejscu złożyli także działacze partii Razem.
– Powstanie rządu ludowego w Lublinie było aktem odwagi, aktem spojrzenia w przód, aktem odważnego myślenia o Polsce – powiedział Polskiej Agencji Prasowej członek zarządu okręgu lubelskiego partii Razem Mateusz Roczon.
Podkreślił, że ideą tego rządu było służenie interesom i dobru wszystkich obywateli. – Była to Polska, w której jednoznacznie odrzucono przywileje stanowe, ogłoszono wolność i równość wszystkich obywateli, wprowadzono nowoczesne ustawodawstwo prawa pracy, ogłoszono powszechne szkolnictwo – zaznaczył.
Tymczasowy Rząd Ludowy Republiki Polskiej, znany również jako rząd Ignacego Daszyńskiego lub rząd lubelski, został utworzony w Lublinie, w nocy z 6 na 7 listopada 1918 roku.
Jego premierem został Ignacy Daszyński (1866-1936), jeden z liderów Polskiej Partii Socjalistycznej, a ministrami byli m.in. Wacław Sieroszewski, Tomasz Arciszewski, Stanisław August Thugutt i Edward Rydz-Śmigły.
Program rządu przedstawiono w manifeście, w którym mówiono o równouprawnieniu obywateli pod względem politycznym, a także o wolności sumienia, druku, słowa, zgromadzeń, pochodów, zrzeszeń i strajków. Zapowiedziano ośmiogodzinny dzień pracy w przemyśle, handlu i rzemiośle. Postulowano nacjonalizację kopalń i wielkiej własności ziemskiej. Kształt przyszłego państwa polskiego określono jako demokratyczną republikę parlamentarną. Zapowiadano powszechne wybory do Sejmu.
Rządy Tymczasowego Rządu Ludowego Republiki Polskiej skończyły się po kilku dniach, gdy do Warszawy przybył Józef Piłsudski. 12 listopada 1918 r. gabinet Ignacego Daszyńskiego oficjalnie przekazał władzę w jego ręce. W skład kolejnego rządu, na czele którego stanął Jędrzej Moraczewski, weszło wielu ministrów z rządu lubelskiego. Program rządu Daszyńskiego był różnie oceniany przez współczesnych, ale wiele z jego postulatów realizowano w późniejszych latach.
MaTo / Polska Agencja Prasowa / opr. PrzeG
Fot. Piotr Michalski