Statystycznie co dziesiąte dziecko na świecie rodzi się przedwcześnie. Dziś przypada Światowy Dzień Wcześniaka.
Wcześniactwo jest szokiem dla rodziców, ale i dla dziecka – mówi kierownik Oddziału Neonatologii i Intensywnej Terapii Noworodka USK4 w Lublinie, dr n. med. Eulalia Majewska. – Jest to znaczne obciążenie organizmu w całości. Wszystkie narządy, układy są niedojrzałe, nagle pojawiające się na świecie, podczas gdy dotychczas miało swój domek, przytulny, bezpieczny. I nagle coś się dzieje i to dziecko musi walczyć, a my razem z nim. Ono musi walczyć o każdy oddech, o wszystkie swoje czynności, żeby przebiegały ku życiu. Walczą o każdy oddech, walczą o układ krążenia, walczą później o trawienie i o tolerancję pokarmu, o wydalanie, o nerki. W zasadzie w całości takie dzieci wymagają bardzo dużo uwagi, pracy, również swojej, bo to jest ich walka.
Trudny początek, wielka radość
Każda historia wcześniaka jest inna. Dla rodziców pierwsze chwile po przedwczesnym porodzie to często ogromny stres, niepewność i obawa o zdrowie dziecka. Jedna z mam opowiada o trudnych początkach i radości z kolejnych postępów córeczki.
– Początki były trudne, ale już jest lepiej. Rozwiązanie ciąży 35+5 i nagła cesarka. Dziewięć punktów w skali Apgar. Sama oddychała, sama jadła, w tym momencie je z butelki, przybiera na wadze, wszystkie badania wychodzą prawidłowe. Na początku była chudziutka, malutka, miała 2530 gramów gdy się urodziła. Bardzo się cieszyłam, że nie poszła do inkubatora, że mogła być ze mną. Bo to też jest dla matki trauma, leżeć tutaj, a mieć swoje dziecko tam i nie widzieć go, czy widzieć za kilka dni albo raz dziennie, bo nie można tam wejść. To naprawdę bardzo dużo daje, gdy dziecko jednak ma tę siłę walczyć i zostaje z matką obok. Ale jak się patrzy na to dziecko, to wiesz, że się przeszło ciężką drogę, ale drogę, która teraz daje największe szczęście – mówi mama przedwcześnie urodzonej córeczki.
Opieka nie kończy się na wyjściu ze szpitala
Powrót do domu nie oznacza końca troski o zdrowie wcześniaka. Dzieci urodzone przed terminem często wymagają dalszej opieki i regularnych kontroli specjalistycznych.
– Nawet jak dziecko wychodzi ze szpitala do domu, rodzice dostają mnóstwo zaleceń, wytyczne co do dalszej drogi – zaznacza dr n. med. Eulalia Majewska. – Zawsze wymagają one kontrolnych badań, konsultacji wielospecjalistycznych, tak aby ten nadzór nad dalszym rozwojem dziecka był też sprawowany, aby mu umożliwić osiągnięcie jak najlepszego stanu w trakcie rozwoju.
– Patrzę na synka, Leosia. Powiem szczerze, że to jest jeden z bliźniaków, drugi aktualnie jest w Warszawie, został przywieziony do Centrum Zdrowia Dziecka. Miał trochę większe problemy. Całe szczęście, że z tym jest wszystko w porządku. Aktualnie trochę na pewno więcej jest to zachodu, trzeba jeździć tutaj, przywozić mleczko, zwłaszcza, że jeszcze jesteśmy rozdarci między dwóch synków, tutaj jeden, drugi tam w Warszawie. Życzę dużo siły każdemu, kto ma taką sytuację – mówi jeden z ojców wcześniaków.
CZYTAJ: Wielka inwestycja Uniwersytetu Medycznego. Collegium Anatomicum po gruntownym remoncie [ZDJĘCIA]
Dzwon zwycięstwa dla małych wojowników
Każdy wcześniak, który pokonuje trudności i może opuścić szpital, ma za sobą wyjątkowo trudną drogę. Na oddziale neonatologii symbolizuje to dzwon zwycięstwa.
– To jest dzwon zwycięstwa. To jest dzwon wojowników, dlatego że każde dziecko, które rodzi się za wcześnie, które się pospieszy z przyjściem na świat, przechodzi naprawdę trudną drogę – wyjaśnia Iwona Sławińska, położna oddziałowa oddziału intensywnej terapii noworodka, Uniwersytecki Szpital Kliniczny nr 4 w Lublinie. – To są wzloty i upadki. Musi być dziecko bardzo dzielne, muszą być rodzice bardzo dzielni i to, że możemy tym dzwonem na koniec zadzwonić, to znaczy, że odnieśli zwycięstwo. W dzisiejszej rzeczywistości, w tym, jak bardzo medycyna poszła do przodu, w większości tak. Możemy to z wielką radością powiedzieć: tak.
Medycyna daje coraz większe szanse
Dla personelu medycznego szczególnie satysfakcjonujące są późniejsze spotkania z dziećmi, które udało się uratować i które dobrze się rozwijają.
– Podczas późniejszych spotkań widzimy te same wcześniaki, które wcześniej były w ciężkim stanie, niedojrzałe, a teraz przychodzą z uśmiechniętymi rodzicami. Same są uśmiechnięte, bawią się, skaczą, śpiewają, mówią. Czasami widać u nich drobne opóźnienia, ale to można wypracować w ciągu kolejnych miesięcy czy lat – mówi dr n. med. Eulalia Majewska.
– W latach 90., kiedy ja rozpoczęłam pracę w tym oddziale, duża część dzieci, która dzisiaj szczęśliwie opuszcza nasz oddział i dobrze się rozwija, wtedy nie miała takiej szansy – dodaje Iwona Sławińska. – Jest to związane z postępem medycyny, z pojawieniem się nowego sprzętu, nowych leków, które pomagają na tym etapie, kiedy dziecko za wcześnie się urodzi, żeby można było mu stworzyć jak najlepsze warunki do rozwoju poza brzuszkiem mamy. Jeżeli potrafimy dzieciom stworzyć odpowiednie środowisko i odpowiednio się nimi zaopiekować, wtedy najczęściej kończy się to dobrze.
Międzynarodowy Dzień Wcześniaka obchodzony jest od 2011 roku.
LilKa / opr. LisA
Fot. Magdalena Michalew
![Każdy oddech to zwycięstwo. O trudnej drodze wcześniaków i ich rodziców [ZDJĘCIA] 3 EAttachments11149349b995931e96cc161531bd8128fd632a7e xl 1](https://radio.lublin.pl/wp-content/uploads/2026/11/EAttachments11149349b995931e96cc161531bd8128fd632a7e_xl-1-1024x683.jpg)