Dziś (02.11) Dzień Zaduszny, czyli Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych. Wierni Kościoła katolickiego modlą się w sposób szczególny za dusze czyśćcowe.
– Cmentarz, na który przychodzimy wczoraj i dziś, uczy nas przede wszystkim pokory – mówi ksiądz prof. Marcin Wysocki z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. – Mogę być najpiękniejszy, mogę być najbogatszy, mogę być najbardziej utytułowany. Wszystko to traci swoje znaczenie na cmentarzu. Bo owszem, mogę mieć więcej literek na grobie, ale czy to coś zmienia? Tam jesteśmy równi. Na cmentarzu biskupi, profesorowie i zwykli ludzie są tacy sami. Jedynym, co się liczy, jest to, jakim jesteśmy tu na ziemi, jakim jesteśmy wobec siebie, jakim jesteśmy wobec Boga.
CZYTAJ: Każda złotówka się liczy. Znamy wynik lubelskiej kwesty [ZDJĘCIA i WIDEO]
Ważniejsza od liczby i wielkości wiązanek i zniczy jest modlitwa za zmarłych – przekonuje teolog ks. prof. Marek Chmielewski z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II.
– Idąc na groby, pragniemy wyrazić naszą miłość i pamięć. Dla nas chrześcijan najważniejsza jest modlitwa i dobre uczynki, czyli duchowa pomoc dla zmarłych w zjednoczeniu z Bogiem – mówi ks. prof. Chmielewski. – Zewnętrznym przejawem, bo to jest zgodne z ludzką naturą, są jakieś oznaki. Komercja sprawiła, że są to kwiaty, często sztuczne, że są światła. I wydaje się, że im więcej świateł, im więcej kwiatów, tym większa miłość, tym większa pamięć. Ale tak być nie musi. Nie dajmy się zwariować przez komercję. Wiele wysiłku wkładamy w to, żeby było pięknie na grobach. Natomiast pytanie, czy wkładamy równie wiele wysiłku w to, by przygotować naszą duszę na przeżycie tej wielkiej tajemnicy świętości, przemijania i nadziei na spotkanie z naszymi zmarłymi.
Korzenie Dnia Zadusznego sięgają tradycji benedyktyńskiej. To właśnie w klasztorze benedyktyńskim w Cluny we Francji pod koniec X wieku jego opat święty Odylon zapoczątkował zwyczaj szczególnej modlitwy za wszystkich wiernych zmarłych 2 listopada. Z czasem tradycja ta rozpowszechniła się w całym Kościele.
MaTo / opr. ToMa / LisA
Fot. Piotr Janiak
