Wracamy do Danii: na bazie ogólnopolitycznego porozumienia kraj wprowadza ustawę chroniącą twarze i głosy obywateli przed cyfrowym wykorzystaniem ich bez wiedzy i zgody „właścicieli”. Choć tamtejszy ustawodawca argumentuje ten ruch przede wszystkim potrzebą ochrony przed paskudnymi i natarczywymi deepfake’ami to dla nas, cyberprzeczulonoych i ostrożnych, oznacza on nawet więcej. Chcemy, aby w debacie publicznej głośno podały pytania o cyfrową podmiotowość i obecność, o możliwość wyznaczania granic medialnej gry czy o sens postępującej digitalizacji praktyk społecznych. Duńska legislacja to świetny pretekst do dyskusji o tym, czy aktywni w sieci i na ekranie to faktyczne osoby czy też jakieś ich mniej lub bardziej świadomie oddelegowane awatary, boty czy wizualizacje.
Fot. pexels.com